Met een vreemd gevoel zitten wij thuis ’s avonds tv te kijken. “Niet zo dicht bij elkaar”, schreeuwen we vanaf de bank als Boer Geert-Jan in een konijnenpak zijn logeerdames nog even gaat knuffelen. Ook de drukke tribune met 300 op elkaar gepakte studenten in “Weet ik veel” ziet er ineens angstaanjagend uit. Uiteraard, deze programma’s zijn allang opgenomen voordat de strenge sociale maatregelen vanwege corona werden ingevoerd, maar het toont aan hoe lastig het is om televisie te maken in deze tijd. Uiteraard, petje af voor Jinek, DWDD, Op1, Nieuwsuur en alle journaals die met zo min mogelijk mensen, visagie en microfoons aan een hengel hun werk voortreffelijk doen.

Wat ik wil zeggen is het volgende. Wat ben ik blij met ons prachtig gedifferentieerde radio aanbod. Waar vroeger (ik kan het me nog herinneren) alle muziekzenders werden overgenomen door calamiteitenzender Radio 1 of er een strikt rampenprotocol in een envelop klaarstond, bereikt nu elke zender zijn eigen publiek op zijn eigen manier. Elke zender heeft op zijn eigen manier aandacht voor onze vreemde situatie met één gemene deler: iedereen is live, écht en persoonlijk. Ik merk dat ik de eerste dagen alleen maar NPO Radio 1 en BNR luisterde, maar nu steeds vaker behoefte heb aan wat ontspanning. Dan is het lekker dat Radio 10 begonnen is met de 80’s top 810 en je op Radio 538 gewoon kunt meespelen met “Win met de zin”. 15 jaar geleden was dit allemaal uit de programmering geveegd om plaats te maken voor stemmige muziek. Toen waren we bang de plank mis te slaan en té lollig over te komen in tijden dat dit niet gepast was. Ok, er zijn nu veel meer commerciële belangen en radiospelletjes zijn inmiddels grote deals met adverteerders, maar we zijn ook veel meer gewend om zelf de controle te hebben. Wil je wel de hele dag tranentrekkers en staat je hoofd niet naar een spelletje, dan zet je gewoon de playlist “Life sucks” op Spotify aan (die bestaat echt!). Vonden we de radio vroeger veel meer een instituut dat het goede voorbeeld moest geven, tegenwoordig zijn het persoonlijke vrienden die vertellen hoe zij zich voelen in deze bizarre tijd.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de prachtige initiatieven die er ontstaan vanuit de zenders. Hulde voor Sander Hoogendoorn en NPO 3FM die (jajaja, ondanks hun tegenvallende luistercijfers) de halve wereld steun geven met een heel simpel ideetje. Wat mij betreft heeft 3FM zich direct weer bewezen als betrokken, maatschappelijk platform met impact. Maar ook de prachtige opname van Davina Michelle in een leeg Ahoy bezorgde mij kippenvel.

Alsjeblieft deejays en redacties, blijf me vermaken en laat me ontspannen. Juist knallende hits en een flauwe grap zorgen ervoor dat we het allemaal volhouden thuis. Ook de kinderen kan ik niet uitleggen waarom papa weer in tranen bij de radio zit tijdens een zoveelste gesprek met een deskundige over het aantal infecties.

Wat vind jij?